మన్యు సూక్తం
ప్రథమ అనువాకం:
యస్తే మన్యోఽవిధద్వజ్ర సాయక సహ ఓజః పుష్యతి విశ్వమానుషక్ ।
సాహ్యామ దాసమార్యం త్వయా యుజా సహస్కృతేన సహసా సహస్వతా ।। 01 ।।
మన్యురింద్రో మన్యురేవాస దేవో మన్యుర్హోతా వరుణో జాతవేదాః ।
మన్యుం విశ ఈళతే మానుషీర్యాః పాహి నో మన్యో తపసా సజోషాః ।। 02 ।।
అభీహి మన్యో తవసస్తవీయాన్ తపసా యుజా వి జహి శత్రూన్ ।
అమిత్రహా వృత్రహా దస్యుహా చ విశ్వా వసూన్యా భరా త్వం నః ।। 03 ।।
త్వం హి మన్యో అభిభూత్యోజాః స్వయంభూర్భామో అభిమాతిషాహః ।
విశ్వచర్షణిః సహురిః సహావానస్మాస్వోజః పృతనాసు ధేహి ।। 04 ।।
అభాగః సన్నప పరేతో అస్మి తవ క్రత్వా తవిషస్య ప్రచేతః ।
తం త్వా మన్యో అక్రతుర్జిహీళాహం స్వా తనూర్బలదేయాయ మేహి ।। 05 ।।
అయం తే అస్మ్యుప మేహ్యర్వాఙ్ప్రతీచీనః సహురే విశ్వధాయః ।
మన్యో వజ్రిన్నభి మామా వవృత్స్వ హనావ దస్యూనృ్త బోధ్యాపేః ।। 06 ।।
అభి ప్రేహి దక్షిణతో భవా మేఽధా వృత్రాణి జంఘనావ భూరి ।
జుహోమి తే ధరుణం మధ్వో అగ్రముభా ఉపాంశు ప్రథమా పిబావ ।। 07 ।।
ద్వితీయ అనువాకం::
త్వయా మన్యో సరథమారుజంతో హర్షమాణాసో ధృషితా మరుత్వః ।
తిగ్మేషవ ఆయుధా సంశిశానా అభి ప్ర యంతు నరో అగ్నిరూపాః ।। 01 ।।
అగ్నిరివ మన్యో త్విషితః సహస్వ సేనానీర్నః సహురే హూత ఏధి ।
హత్వాయ శత్రూన్వి భజస్వ వేద ఓజో మిమానో వి మృధో నుదస్వ ।। 02 ।।
సహస్వ మన్యో అభిమాతిమస్మే రుజన్మృణన్ప్రమృణన్ప్రేహి శత్రూన్ ।
ఉగ్రం తే పాజో నన్వా రురుధ్రే వశీ వశం నయస ఏకజ త్వమ్ ।। 03 ।।
ఏకో బహూనామసి మన్యవీళితో విశంవిశం యుధయే సం శిశాధి ।
అకృత్తరుక్త్వయా యుజా వయం ద్యుమంతం ఘోషం విజయాయ కృణ్మహే ।। 04 ।।
విజేషకృదింద్ర ఇవానవబ్రవోఽస్మాకం మన్యో అధిపా భవేహ ।
ప్రియం తే నామ సహురే గృణీమసి విద్మా తముత్సం యత ఆబభూథ ।। 05 ।।
ఆభూత్యా సహజా వజ్ర సాయక సహో బిభర్ష్యభిభూత ఉత్తరమ్ ।
క్రత్వా నో మన్యో సహ మేద్యేధి మహాధనస్య పురుహూత సంసృజి ।। 06 ।।
సంసృష్టం ధనముభయం సమాకృతమస్మభ్యం దత్తాం వరుణశ్చ మన్యుః ।
భియం దధానా హృదయేషు శత్రవః పరాజితాసో అప ని లయంతాం ।। 07 ।।
శాంతి పాఠం:
ధన్వనాగాధన్వనాజింజయేమ ధన్వనా తీవ్రః సమదో జయేమ ।
ధనుః శత్రోరపకామం కృణోతి ధన్వనా సర్వాః ప్రదిశో జయేమ ।।
శాంతా పృథివీ శివమంతరిక్షం ద్యౌర్నోదేవ్యభయన్నో అస్తు ।
శివా దిశః ప్రదిశ ఉద్దిశో న ఆపో విశ్వతః పరిపాంతు సర్వతః శాంతిః శాంతిః శాంతిః ।।
